365 Days of Self Love Day 5 throwback

 365 Days of Self Love Day 5 

तसं तर मी गेली अनेक वर्षे कंपोस्ट करत आहे. पण तरीही थोडा फार कचरा घंटा गाडीत जातच होता. मार्च २०२० पासून मात्र ओल्या कचऱ्याचा एक ही कण ह्या जेमतेम अर्धा फूट खड्याच्या बाहेर गेला नाही. द्रौपदीच्या थाळी सारखेच काहीसे. कितीही कचरा घातला तरी लेव्हल same. ह्याचा अर्थ कंपोस्ट योग्य प्रकारे बनत आहे. 

निसर्ग कचऱ्याचे ही सोने बनवतो. आपणही बनवू ना कचऱ्याचे सोने. अयोग्य विचार, अप्रिय घटना, जाणते अजाणतेपणी झालेल्या चुकांचा कचरा असतोच की आपल्या डोक्यात नी मनात. त्यातून सोन्याचे कण शोधून बनवूया का त्याचे सोने? आधी स्वीकार करायला हवा कचरा आहे याचा. मग जो हुआ सो न्याय म्हणत, ह्या क्षणात पूर्णपणे विर्घळलो तर आपसूक कचऱ्याचे विघटन होईल. 

कंपोस्ट मधे partially decomposed गोष्टी दिसतात तशा जुन्या काही घटना दिसतील, पण आता त्यांना दुःखाचा वास येणार नाही, घडून गेलेल्या गोष्टींचा त्रास होणार नाही. झालं की मग सोनं. आणि काय हवं? #365daysofselflove ,#Day5

#365DaysofSelfLove तीन भाषेत Trilingual

 

#365DaysofSelfLove तीन भाषेत

 दर रविवारी मराठीत In Marathi every Sunday 

दर बुधवारी इंग्लिशमध्ये, In English every Wednesday आणि 

दर शनिवारी हिंदीत In Hindi every Saturday  

#happiness #marathi #Hindi #English

 

Starts this Sunday

 

रोजचा मी वेगळा 365 Days of Self Love

 

नवीन वर्ष नवीन संकल्प. काही जण, नाके मुरडतील. म्हणतील संकल्प चार दिवसावर टिकतच नाहीत. कशाला करायचे असले संकल्प?

 पण I disagree. संकल्प हवेतच. पण ते रोज करायलाच पाहिजे हा अट्टाहास आणि त्यातून येणारा ताण, का स्वतःवर ओढून घ्यायचा?

 आपण fairly consistent असलो तरी आपण winner होतोच कि. शंभर पैकी शंभर मार्क मिळवले तरच यशस्वी अन्यथा failure असे असते का कुठे?

म्हणजे बघा, मी संकल्प केला कि मी दररोज एक तास फिरायला जाईन. पण मला दररोज जायला नाही जमले. परंतु, मी आठवड्यातले पाच दिवस, म्हणजे महिन्यातले अंदाजे २० दिवस, आणि वर्षातले अंदाजे २४० दिवस मी फिरलो, तर माझा संकल्प अयशस्वी झाला, असे म्हणायचे का? नक्कीच नाही. कधीही न फिरणारा मी वर्षातले एवढे दिवस फिरलो म्हणजे यशस्वीच कि मी.

आता मी ठरवले होते कि 365 days of self love लिहायचे.  थोडे दिवस लिहिले, मग नाही लिहिले. मग माझे सदर अयशस्वी  झाले म्हणायचे का? मुळीच नाही. ते किती जणांना स्पर्शून गेले. किती जुने मित्र पुन्हा त्या मुळे संपर्कात आले. 

 

जन्म आणि मृत्यू जसा आपल्या हातात नसतो, तसेच काही अंशी जीवन ही आपल्या हातात नसते. आयुष्यात विज्ञानाच्या equations प्रमाणे अनेक variables असतात. जितके बांधायला जाल, तितके उसवतच जाईल. कारण, रोजचा दिवस वेगळा, रोजचा मी वेगळा.

 Planing, blue prints नक्की हव्यात, पण त्या flexible असाव्यात. By the way, एक good news आहे. मी परत लिहित आहे. काय? अहो, 365 days ऑफ self love. मागच्या वेळी, ठरवून असे काही लिहिले न्हवते. ते तुम्हाला इतके भावले. जे काही लिहिले होते ते खूप personal होते. पण तुमच्या प्रतिसादाने हे दाखवून दिले कि personal असे काही नसतेच, भाव-भावना आणि त्यांचा गोंधळ हा वैश्विकच. मग भाषेचा अडसर तरी का असावा.
म्हणून आता #365DaysofSelfLove तीन भाषेत

दर रविवारी मराठीत

दर बुधवारी इंग्लिशमध्ये, आणि

दर शनिवारी हिंदीत

 #happiness #marathi

Murder at the Kolkota Lanes - Book Review

 

If you are fan of murder mysteries like me, you will definitely like Asimava Roy Chaudhary’s Murder at the Kolkota Lanes.

 

Nita Saha ASP of Lake view police station is assigned the investigation of murder of business tycoon Arjun Mishra. As the investigation unfolds, a series of murders surface.

Nita has a hard time, reaching the culprits. There are several tense moments in the novel, where a chill runs down your spine. This I believe is the success of the author.

 

The book contains all the ingredients of a block-buster thriller. Nita’s back story is also interesting. All the characters in the novel are shaped very well. The backdrop of Kolkota makes the book scenic. I really loved meandering through the lanes of Kolkota. It certainly gives another dimension to the book.

 

I thoroughly enjoyed reading this book. Buy this book. You will certainly not regret buying it.